نکته ای در باب روایات رسیده از ائمه معصومین

روایات بسیاری هتسند که منسوب به هر کدام از ائمه و حضرت رسول هستند. این روایات همینطور تعدادشان زیاد و زیادتر می شد تا اینکه در دوران صفویه ، با نوشته شدن کتاب بحارالانوار توسط ایت ا... مجلسی باب نوشتن روایات و درآوردن آنها از خود بسته شد. او رای اولین بار آمد هرچه روایت بود جمع کرد و در کتاب ش نوشت. دیگر هرچه خارجح از این کتاب باشد روایتی جعلی است.

بعدا یکی دیگر آمد و سفینه البحار را نوشت. اسمش را به این دلیل گذاشت که مثل کشتی ای می ماند که در این دریا ها حرکت می کند و گوهر؟ را جمع می کند. زمانی که ایت الله ری شهری، کتاب احادیث پزشکی را نوشت ، غالب روایات موجود آن سند معتبری نداشتند اما ایشان این کتاب را نوشتند و در مقدمه ان اوردند که محققان بروند تحقیق بکنند پزشکان و ... هم نتایج کارشان را اعلام کنند که کدام یک از این روایات به اعتبار صحیح است.

می گویند در زمان های گذشته، یک فرد اصولی (از مکتب اصولی، یک مکتب اعتقادی در فلسفه اسلام) مهمان یک فرد اخباری (یک مکتب، مثل اصولی ها؛) شد. صاحب خانه از پیش مهمان برای آوردن غذا و میوه و برای تعارف کردن رفت. اصولی که موقع را مناسب دید یک کتاب از کتابخانه فرد اخباری برداشت و یک صفحه بصورت اتفاقی باز کرد. یک متنی را بصورت روایت در یک جای کتاب نوشت. فرد اخباری امد. در حین گفتگو اصولی گفت: این روایت رو دقت کرده ای؟ بعد برایش عین ان را خواند. گفت نظرت در مورد این روایت امام معصوم چیست؟ اخباری گفت که کاملا حق است. اصولی با حالتی خاص گفت که من خودم الان این رو نوشته ام!

(کتب قدیمی ، دست نوشته بودند.)

این مصداق خیلی از روایات الان و زمان حاضر ماست. برای همین است که نیاز به متخصص فن دارد. نه فقط روایت شناس و دارای علم رجل، بلکه باید در پزشکی سنتی ایرانی اسلامی و همچنین پزشکی جدید متبحر باشد تا بداند چه تصمیمی باید بگیرد.

برچسبها: روایات